प्रबोधन गीते

क्षितिज नवे मज सतत बोलवी, साथीला सन्मित्र हवे आज एकटा, अनघड जरि मी, मनात अंकुर हा उगवेक्षितिज नवे रे, क्षितिज नवे ।। ध्रु. ।। निद्रेमधुनी जागा होता नवाच मी मजला दिसतो उलगडणारी दुनिया भवती मी मध्ये माझा नसतो साखरझोपेमधली हसरी स्वप्नमालिका अवतरते कठोर अवघड सारे सरुनी आसमंत होती हिरवे ।। १ ।। चुटकीसरशी सुटती गणिते […]

सोनियाचा दिवस दारी, शतक अर्धे सरुनि जाई जागृतांचे गीत हे, संजीवनाचा मंत्र गाई ।। ध्रु. ।। जाहले ते बिंदुवत् अन् सिंधुवत् आहे समोरी ठाकता आव्हान, स्फुरते शौर्य पंखांना भरारी वेधिका दृष्टी उद्याच्या नवयुगाचे स्वप्न पाही ।।१।। मापुया अवकाश आणिक शोधु या अणुगर्भ ऊर्जा मानवातच माधवाची बांधु या सानन्द पूजा अमृताचे कुंभ ओतू लोकगंगेच्या प्रवाही ।।२।।

सळसळणारे धवल तेज हे छाती काढून खडे गरुडालाही झेप लाजवी गगन तोकडे पडे ।। ध्रु. ।। सुपुत्र बनलो आज आईचे तोडुन फसवी नाती स्वर्गसुखाची हसतच देऊ तिजसाठी आहुती या मातीचे सुवर्ण करण्या श्वसना धार चढे ।। १ ।। पाजळलेली मशाल हाती उज्ज्वल परंपरेची चक्र नियतिचे उलटे फिरवू आण तिच्या दीप्तिची तिच्या प्रकाशी सुगम भासती भेडसावते

प्रबोधिनीत यायचे समर्थ व्हावया समर्थ मायभूमीला जगी करावया ।। ध्रु. ।। खेळ खूप खेळुनी सतेज व्हायचे रोज नवे ज्ञानदिवे चेतवायचे सुरेख लेखना, उदंड वाचना स्फूर्ती घेऊ या, या यशाकडेच जाऊ या ।। १ ।। फूल फूल गुंफुनीच माळ होतसे थेंब थेंब झेलुनी झरा वहातसे मोकळ्या मनी, प्रेम फुलवुनी माळा गुंफू या, या साखळी जोड्या ।।

राष्ट्ररथाला विजयी व्हाया समबल चक्रे दोन हवी बज्रासम दृढनिश्चय आणिक बिजली सम समशेर हवी ।। धृ. ।। समाजपक्ष्या, नभ जिंकाया पंखहि तुजला दोन हवे गती हवी तुज, दिशा हवी अन् अमोघ ऐसे धैर्य हवे ।। १ ।। जीवन-अंकुर रुजुनी येण्या, सूर्यकरांची ऊब हवी आणि त्याच्या भरण पोषणा माय मातिची प्रीत हवी ।। २ ।। वादळवाऱ्यापासून

विद्यालय हे सगळे त्रिभुवन विद्यार्थीपण हे आजीवन त्यास न पुस्तक शिक्षक पदवी स्वयंश्रमाने सारे शिक्षण ग्रंथान्तरिचे ज्ञानामृत जर जगण्या अपुरे पडे भवतालीच्या जीवनकलहामधुनि घेऊ या धडे जीवन कणाकणाने घडे ।। ध्रु. ।। निश्चित समयी घडेल निश्चित, नियत ठिकाणी वस्तु सापडत स्थलकालाचा असा भरवसा ज्याच्यायोगे होई अवगत वळण असे जो देइल मजला तो सद्‌गुरु सापडे भवतालीच्या

अंतरिच्या एका स्वप्नाने मूर्तरूप घेतले कलश-विराजित या वास्तूने यशोनील देखिले ।। ध्रु. ।। रचिले पायी संकल्पांचे अभंग उत्कट चिरे सहज मागुती उभी राहिली सिद्धीची गोपुरे प्राकारांची किमया येथे प्रतिभेलागी स्फुरे श्रमयज्ञातुनि साफल्याचे पायस हे लाभले ।। १ ।। रसरसणाऱ्या चैतन्याचे झरे इथे खेळती आकांक्षी श्वासांच्या वेली गगनाला भिडती समर्पणाच्या भगव्या ज्वाला होमातून उठती चित्रशक्तीच्या अवतरणास्तव

अभिमानाने, अनासक्तीने, विश्वासाने, विनयवृत्तीने एक विचारे, एक मताने, एक आम्ही होऊ ।। ध्रु. ।। वारस आम्ही मैत्रेयीच्या, सरस्वती विदुषी गर्गींच्या कणाकणाने ने ज्ञान वेचुनि आत्मोन्नति घडवू ।। १ ।। शिवसंकल्पे प्रसन्न तन-मन, सजगतेत हो गुणसंवर्धन उत्कट अस्फुट मनःशक्तीचा शोध नित्य घेऊ ।। २ ।। लक्ष्मी अहिल्या स्फूर्तिदायिनी, आत्मबलाने बनु तेजस्विनी पराक्रमाच्या कृति घडविण्या जिद्द मनी

आव्हानांच्या गगनामध्ये मुक्त आम्ही फिरणार कर्तृत्वाचे पंख आमुचे कधीच ना थकणार ।। ध्रु. ।।अभ्यासाशी दोस्ती करूनी हिरव्या डोंगरवाटा फिरूनी चुस्त तनाने मस्त मनाने गीत नवे रचणार ।। १ ।।प्रतिभाशाली प्रज्ञा अमुची ज्योत अंतरी विश्वासाची शास्त्र कलांची करून साधना वीरव्रती बनणार ।। २ ।।असोत रस्ते बिकट, वाकडे परंपरांची अंध झापडे जन्मजात भेदांच्या सीमा उल्लंघून जाणार ।।

हे कर्मयोगिन्, तुम्ही मानसी या असंख्यात ज्योतिर्दळे लावली जरी दाट अंधार आहे सभोती तरी आमुची वाट तेजाळली ॥ ध्रु. ॥दिली ध्येयनिष्ठा दिली कार्यनिष्ठा, मनी रेखलेली श्रमाची प्रतिष्ठा समाजार्थ निःस्वार्थ सेवा कराया तुम्ही त्यागदीक्षा आम्हाला दिली हे कर्मयोगिन्, तुम्ही मानसी या कृतीने नवी प्रेरणा कोरली ॥ १ ॥ जेथे घोर अन्याय थैमान घाली तिथे धावुनी जा