प्रबोधन गीते

संघर्ष करू, सहकार्य करू, नवजीवनमाग ध्यास धरूया गावपांढरीच्या उद्धारा गगनधरित्री एक करू ॥ध्रु॥ आयुष्य असे फरफटणारे, मंजूर नसे येथून पुढेभवितव्य उजळ होणार कधी, हा प्रश्न मनाला सतत पडेकोणी न दुजे वाटते खडे, आम्हास रडे अमुचेच नडेमग अस्मानी आव्हान बडे, हे हसतमुखाने पार करूया गावपांढरीच्या उद्धारा गगनधरित्री एक करू ॥१॥ आम्हास अम्ही लेखता कमी, अडवील कसे […]

विवेकवाटेवरि आनंदे ध्येय गाठणारेनवयुवकांनो युगांतराचे अग्रदूत व्हा रे!॥ध्रु॥ जरी पुरातन आणि वैभवी भारत हा होतालयास गेली साम्राज्ये ती परक्यांनी लुटता!दीन दरिद्री अज्ञानी जन दु:खांनी पिचलेत्यांच्यासाठी कळवळणारे कुणि न कसे उरलेउरात हळवेपण ज्यांच्या ते बदलणार सारेनवयुवकांनो युगांतराचे अग्रदूत व्हा रे ! ॥ १॥ केवळ करुणा असून अपुरी मार्ग निघायालाउपाय सुचणे आणि साधने हवी जुळायालाइतरांपेक्षा उजवी अस्त्रे

परत फिरा रे गावाकडती, घेउन नव विज्ञानविहंगमांनो ! तुम्हाला मायभूमिची आण ॥ध्रु॥ गावोगावी पिढ्यापिढ्यांची तीच दुर्दशा ठरलेलीदारिद्य्राचा शाप सनातन मुळी न आशा उरलेलीउजाड राने पाण्यावाचून भेगाळत ही पडलेलीकितीहि करूनी कष्ट आमची गणिते सारी चुकलेलीया रानांचा कायापालट, करील कोणी मांडून ठाणया भूमीला देइल जोडून, नव्या युगाचे तंत्रज्ञानवळविल पाणी, टिकविल माती, पिकविल मोती रानोरानपरत फिरा रे गावाकडती

गावासाठी जेथे झटती रंकासोबत अवघे राव|अभंग निर्मळ जसा आरसा ऐसे माझे नमुनागाव॥ध्रु.॥ मुसळधार आभाळझडीने या मातीचे गेले फूलरानखाटिकांना ही विकली अम्हीच माती, पडली भूलगावपुढारी सफेद झाले मातीपासून गेले दूरउन्हाळवेळी झरे आटता शिवार झाला हा भेसूरनवे कराया तरीहि वाव, चला मिशीवर मारा ताव॥१॥ फुटे भावकी तुटे गावकी ज्याचा त्याचा तो मुखत्यारबिनकष्टाचे चंगळवादी शहरी पैसे झाले फाररानमळ्यातील

घरात बेकी, दारात बेकी, बेकीचा पाढा आता घोकायचा नायएकीचं गुपित जाणून जगात, एक दिलानं नांदायचं हाय ! ॥धृ॥ कथा न्‌‍ कीर्तन, पुराणातली वांगीसमद्यात एकीची जपलीया सांगीआपल्याच डोक्यात बेकीच्या खुळानंभुतागत नाच ह्यो मांडलाय काय?बेकीच्या नादानं, भांडान-तंट्यानंकुणाचं भलं कधी झालंय काय? ॥१॥ निर्मळ मनाची निर्मळ वाणीसमद्यांच्या भल्याची कळकळ मनीआपल्याच कष्टानं, हिकमत, हिमतीनंआपलंच रूपडं सुदरायचं हायकाजळी लोटून, बावन्नकसाचीझळाळी

हा उंच लहरतो गगनावरी ध्वज हिंदुत्वाचा|सर्व दिशांनी मुक्त घोष ये हिंदू एकतेचा ॥ ध्रु.॥ उज्ज्वल इतिहासाला स्मरून भविष्य रचतानाध्येयपथावर निरलसतेने सेवा करतानाविजिगीषू प्रतिभेला नूतन स्फूत देतानाएक तत्त्व अन्‌‍ एक सत्य हा सुमंत्र हिंदुत्वाचा ॥१॥ ज्ञानाच्या नित प्रबोधनाची आकांक्षांच्या पूतचीपिढ्या पिढ्यांनी अंगीकारल्या हिंदू जीवन रीतींचीहिन्दुभूमी ही नाही कुणाही द्रोही उपऱ्यांचीसवाल नाही अन्य कुणाच्या उसन्या स्वामित्वाचा ॥२॥

ऊठ भारता, आठव फिरुनी तेजस्वी इतिहासगतवैभव ते मिळवायाचा, लागो तुजला ध्यास॥ध्रु.॥ तुला न भीती कळिकालाचीजागव श्रद्धा नचिकेत्याचीअशक्य तुज ना काही, असता आत्म्यावर विश्वास॥१॥ करी गर्जना निर्भयतेनेअंतरिच्या त्या सामर्थ्यानेमोहतमातुन प्रकाशाकडे होवो नित्य प्रवास॥२॥ त्यागातच सार्थक जन्माचेकरी स्मरण या आदर्शाचेतुजसाठी ना जगतामधले कुठले भोगविलास॥३॥ विक्रम आणिक वैराग्याचासंगम तुझिया ठायी साचात्याच संगमी पुण्य स्नान हे घडो सर्व जगतास॥४॥

अजिंक्य करू या जगतामध्ये अपुला हिन्दुस्थानशपथ घेऊनी सिद्ध जाहलो हाती घेऊन प्राण ॥ध्रु.॥ हिंदू म्हणुनी जन्मा आलो वेदांच्या सांगातीसिंधूतुन अवतरली येथे पुण्यसलिल संस्कृतीअभ्युदय अन्‌‍ नि:श्रेयाची जननी हीच महान! ॥१॥ गगनाहुन व्यापक हो ठरला अपुला हिंदूधर्महृदयाच्या गाभारी जपले ज्ञान भक्ति अन्‌‍ कर्मचित्‌‍शक्तीला नाही उरले अद्वैताचे भान॥२॥ काळाला पचवून निर्मिला तेजोमय इतिहाससत्यासाठी रक्त सांडले जागविले धर्मासशौर्य वीर्य

धगधगत्या त्या मशालीवर मीही वात पेटवून घेतलीअप्रूपाचा हुरूप होताहुशारलो… फुशारलो|कधी कधी आच लागूनआतल्या आत शहारलोमशालीचा आदेश आठवूनमाझा मीच सावरलो|आदेश होताप्रकाशाचा कैवार घेऊनअंधाराशी वैर कराधाऊन जा वाऱ्यासारखेतुटून पडा ताऱ्यासारखे |उंबऱ्याबाहेर पाऊल टाकलंमनामध्ये आण स्मरूनअडीच विती भात्यामध्येएक मूठ वादळ घेऊन|दिपून गेल्या डोळ्यांमध्येएक भव्य स्वप्न लेऊनफुरफुरणाऱ्या ओठांवरतीभैरवाचे गाणे ठेवूनअन्‌‍ हातामध्ये थरथरणारीमाझी इवली ज्योत तेवूनउतणार नाही, मातणार नाहीघेतला वसा

O Lions young of mountain heights !Brilliant stars of darkest nights !That striking strength of yours – Show it now.That blissful light of yours – Throw it now !The ember smould’ring in silent heartsSeize it and turn it into lightning dartsBurn the insolent darkness downThe ashes, tomorrow, will bloom in green.That scalding power of yours